Loading...

nasze-historie

Renta z tytułu niezdolności do pracy. Kiedy może być przyznana?

Renta z tytułu niezdolności do pracy przyznawana jest decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. To jedno z najczęściej wypłacanych świadczeń wśród osób posiadających ubezpieczenie na życie. Renta może być stała lub tymczasowa. O jej statusie decyduje to, czy niezdolność do pracy spowodował okresowy czy trwały uszczerbek na zdrowiu.

Renta z tytułu niezdolności do pracy ma podstawę prawną. Jest nią ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Komu i w jakich warunkach należy się renta z tytułu niezdolności do pracy?

Prawo do renty z ZUS-u mają osoby niezdolne do aktywności zawodowej. Są to poszkodowani, którzy nie mogą podjąć stosunku pracy z powodów zdrowotnych i którzy posiadają ubezpieczenie na życie. Zależnie od okoliczności, niezdolność do pracy może być częściowa (brak możliwości realizowania pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi) lub całkowita (poszkodowani nie mają szans na jakiekolwiek zatrudnienie). Czynniki warunkujące możliwość uzyskania renty to potwierdzona niezdolność do pracy i formalnie poświadczony odpowiedni staż pracy (jego zakres obejmuje okresy składkowe i nieskładkowe). 

O stopniu niezdolności poszkodowanego do pracy musi orzec lekarz orzecznik ZUS-u. Konieczne jest więc osobiste stawienie się w odpowiedniej jednostce ZUS-u i poddanie się niezbędnym badaniom. W kompetencjach lekarza orzekającego jest określenie, kiedy powstała niezdolność i czy ma ona charakter trwały czy tymczasowy. Lekarz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zweryfikuje też możliwość ewentualnego przekwalifikowania zawodowego osoby, która doznała uszczerbku na zdrowiu. Niezdolność orzekana jest na 5 lat, jednak okres ten może zostać wydłużony. Warunkiem jest wydanie przez lekarza orzeczenia potwierdzającego, że nie można ocenić, czy stan zdrowia poszkodowanego ulegnie poprawie.

Jakie dokumenty należy złożyć do ZUS-u, aby otrzymać rentę?

Wysokość renty zależy od okresów składkowych i nieskładkowych, jakie poszkodowany wykazał w dostarczonych do ZUS-u dokumentach. Wypłacana kwota składa się z części socjalnej (takiej samej dla każdego ubezpieczonego) i dodatków zależnych od wysokości przychodów i lat pracy. Dokumentacja niezbędna do ubiegania się o świadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych to: wniosek o rentę, dokumenty potwierdzające okresy pracy i opłacane składki, zaświadczenia o uzyskiwanych dochodach, wywiad zawodowy, zaświadczenie o stanie zdrowia OL-9 (wystawione nie wcześniej niż miesiąc przed złożeniem wniosku) i karta wypadku. Wniosek z wymaganymi załącznikami należy złożyć w terminie nie późniejszym niż 30 dni przed ustaniem prawa do zasiłków. ZUS rozpatruje go w ciągu 30 dni od chwili złożenia. Po zakończeniu procesu rozpatrywania, poszkodowany otrzymuje pismo z decyzją i jej uzasadnieniem. 

Proces ubiegania się o rentę z ZUS-u wymaga skrupulatnego przygotowania kompletnego materiału dowodowego. Warto wiedzieć, że poszkodowany ma prawo złożyć odwołanie od negatywnej decyzji ZUS-u. Przewidziany na to czas to miesiąc od dnia otrzymania pisma decyzyjnego. Ubieganie się o rentę często pochłania dużo czasu, a wsparciem na tym etapie może być konsultacja ze specjalistami kancelarii odszkodowawczej.