Loading...

nasze-historie

Szkoda całkowita z OC i AC. Co zrobić z wrakiem pojazdu?

Wskutek wypadku poszkodowany może częściowo lub całkowicie utracić możliwość kontynuowania pracy. Renta z tytułu niezdolności do pracy to jedno z najczęściej przyznawanych świadczeń przez ZUS. Prawo do jej uzyskania mają osoby, którym lekarz orzecznik ZUS-u formalnie potwierdzi tymczasowy lub trwały uszczerbek na zdrowiu. Warunkiem ubiegania się o rentę z ZUS-u jest złożenie wniosku wraz z kompletem załączników, np. kartą wypadku, zaświadczeniem lekarskim i zaświadczeniem o dochodach.

Szkoda całkowita z OC i AC

Szkoda całkowita oznacza na tyle poważne uszkodzenie pojazdu, że przez brak opłacalności nie kwalifikuje go do żadnych napraw mechanicznych. Kryteria kwalifikacji szkody całkowitej różnią się zależnie od tego, czy pojazd objęty jest wyłącznie obowiązkowym ubezpieczeniem OC czy także dobrowolną polisą AC. Szkoda całkowita z OC stwierdzana jest w momencie, kiedy kwota naprawy pojazdu całkowicie przekracza wartość samochodu przed wypadkiem. 

Szkoda całkowita z AC jest zwykle uzależniona od postanowień zawartych w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia. Poszczególne zapisy OWU mogą się więc różnić zależnie od firmy, w jakiej poszkodowany ma wykupioną polisę. W przypadku Autocasco szkoda całkowita to zwykle naprawa warta ponad 70% wartości auta. W praktyce oznacza to, że jeżeli pojazd był wart 20 tys. zł, a naprawę wyceniono na 15 tys. złotych, firma ubezpieczeniowa uzna szkodę całkowitą. Nawet jeżeli taka naprawa jest fizycznie możliwa do wykonania, jej koszty są na tyle wysokie, że ubezpieczyciel nie zdecyduje się ich pokryć. 

Zawyżanie kosztów naprawy w przypadku szkody całkowitej

Częsty problemem, z jakim spotykają się poszkodowani w wypadkach komunikacyjnych, jest zaniżanie kosztów naprawy. Ubezpieczyciele wypłacają niższe świadczenia, ponieważ chcą zdobyć jak największe zyski, nawet kosztem klienta. Sytuacja ta dotyczy prawie 90% przypadków. Praktyki te mają miejsce w przypadku szkód częściowych i najczęściej polegają na:

  • niezwracaniu kosztów za holowanie pojazdu;
  • zaniżanie wartości rynkowej uszkodzonego samochodu;
  • zaniżanie cen części samochodu.

W przypadku szkody całkowitej TU starają się zawyżać koszty naprawy, tak aby przekraczały wartość pojazdów lub zawyżają wartość wraku, co skutkuje niższym odszkodowaniem. Mając to na uwadze, warto zawsze występować o uzasadnienie otrzymanej wyceny i porównywać przyjęte przez ubezpieczyciela stawki z cenami rynkowymi. 

Jak ustalić kwotę odszkodowania za szkodę całkowitą?

Stwierdzenie szkody całkowitej niewątpliwie nie jest sytuacją korzystną dla właściciela pojazdu. Jest ono równoznaczne z wypłatą odszkodowania równą różnicy wartości samochodu przed i po wypadku. Przykładowo, jeżeli w dniu wypadku samochód był wart 30 tys. złotych, a wartość wraku (tego, co zostało z pojazdu po kolizji) została wyceniona na 5 tys., ubezpieczony otrzyma zwrot w wysokości 25 tys. zł. 

Szkoda całkowita – co zrobić z wrakiem pojazdu?

Po stwierdzeniu szkody całkowitej i wypłacie odszkodowania, poszkodowany zostaje z wrakiem pojazdu. Może go sprzedać w całości lub na części. Ceny rynkowe pokazują, że rzadko kiedy właścicielom udaje się odzyskać taką wartość za wrak pojazdu, jak ta przyjęta w kalkulacji przez zakład ubezpieczeń. 

Zgodnie z ustalonymi przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) dobrymi praktykami, ubezpieczyciel powinien pomóc właścicielowi pozbyć się rozbitego pojazdu. Nie oznacza to przejęcia obowiązku sprzedaży wraku, ale np. polecenie firm zajmujących się kasacją. 

Właściciel, który zdecyduje się zezłomować wrak, powinien dopełnić wymaganych formalności. Przede wszystkim stacja demontażu musi mieć upoważnienie do wydawania zaświadczeń o kasacji pojazdu. Jest to niezbędny dokument, na podstawie którego wydział komunikacji wyrejestrowuje samochód lub motocykl z bazy danych. W trakcie kasacji należy zwykle okazać:

  • dowód rejestracyjny pojazdu (lub zaświadczenie potwierdzające zatrzymanie dowodu przez policję);
  • tablice rejestracyjne;
  • dowód osobisty kierowcy;
  • kartę pojazdu (jeżeli była wydana).

Odwołanie od decyzji ubezpieczyciela

Poszkodowany, który ma wątpliwości dotyczące otrzymanej wyceny szkody, może wystąpić do zakładu ubezpieczeń o przedstawienie stawek i dokumentów, na podstawie których dokonano kalkulacji. Jeżeli okaże się, że wartość naprawy jest wysoka, jednak nie przekracza ceny samochodu, z pewnością warto złożyć odwołanie od decyzji ubezpieczyciela. 

W procesie przygotowania dokumentacji, skutecznych argumentów oraz negocjacji stawki odszkodowania mogą pomóc specjaliści z Europejskiego Centrum Odszkodowań. Pełnomocnicy opracują indywidualną strategię działania i będą występować w imieniu poszkodowanego w trakcie rozpraw sądowych.

Zobacz również:

Odwołanie od decyzji ubezpieczyciela – jak to zrobić?

Likwidacja szkody z OC – co warto wiedzieć?

Nie wiesz czy należy się Tobie renta po wypadku?
Umów się na bezpłatną konsultację

Dowiedz się więcej w naszym poradniku